Prachtige geboorte van evenzo prachtig mannetje in bad

In december 2014 krijg ik de vraag van Mirjam (PureLifeFotografie) één dag back-up te staan voor een bevalling in het zuiden van het land. Ik regel dat dat kan en hou die dag vrij. Al vaker heb ik back-up gestaan en was het niet nodig om in actie te komen en redde Mirjam het prima op tijd. Vanaf 04:00 uur in de nacht moest ik bereikbaar zijn. De dagen ervoor heb ik alle nodige informatie gekregen als adres, telefoonnummers etc.

Die ochtend krijg ik een app-je van Mirjam dat de mama wel al een paar dagen rommelt en regelmatige voorweeën heeft maar er nog geen activiteiten zijn.
Tegen vier uur krijg ik een berichtje dat ze 3 cm ontsluiting heeft maar er geen actieve weeën zijn. Die middag heeft de verloskundige haar gestript en ook de vliezen wat gescheurd.

Dan blijft het even stil maar om 17:15 uur krijg ik het bericht om te gaan rijden. Tien minuten later zit ik in de auto en voel de spanning stijgen. Het is zo’n kleine anderhalf uur rijden. Maar het geval wil dat juist op deze dag de NS bijna niet rijdt vanwege het winterse weer en het extreem druk is op de weg, buiten dat is het ook nog spits.

Om 19:26 uur belt Mirjam mij waar ik ben, ze vertelt dat de mama inmiddels 7 cm ontsluiting heeft. De spanning bij mij wordt hoger en ik wil de auto’s voor me wel vooruit duwen. Het zal toch niet gebeuren dat ik te laat kom. Ik zit nog steeds op de weg en zeg dat ik, mits geen file, ik er in een half uurtje kan zijn. En dan gebeurd en wonder en lost de file op, zomaar … ondertussen gaan mijn gedachten met me aan de haal, 1 cm per uur, dus nog twee/drie uur, laat het snel gaan, tweede kindje gaat vaak sneller, helft van de tijd er af dus misschien een uur ….. ondertussen rij ik flink door en sta 19:55 uur voor deur.

De papa doet, voor mijn gevoel best ontspannen, de deur open en zegt dat ik nog op tijd ben, pfieuwww wat een geluk, ik zie bij binnenkomst de mama in bad zitten. Ze is erg druk bezig met het opvangen van de persweeën. Ja, ze is inmiddels al aan het persen en je merkt en voelt dat ze hard aan het werk is. Dus ik gooi zo ongeveer mijn tassen en jas op de bank, grijp mijn camera en begin meteen met fotograferen. Ze kijkt naar me maar beleeft niet bewust dat ik er ben. Ondanks dat we elkaar nooit hebben ontmoet voelt het niet heel vreemd en voel ik me ook niet teveel.

De mama is heel erg geconcentreerd en in zichzelf gekeerd bezig met de weeën, ze heeft persweeën met tussentijds gelukkig ook pauzes die ze gebruikt om op te laden voor de volgende perswee. Ze doet het erg goed en krijgt ook complimenten van de verloskundige. Ze heeft veel pijn en het drukgevoel neemt toe, de kleine wil nu wel heel graag worden geboren. Tijdens de weeën weet ze soms niet hoe ze moet zitten en/of liggen in bad. Maar ze doet het zo goed. Ze kreunt van de pijn en al heel snel zien we het koppie van de kleine komen. Een bos zwart haar komt tevoorschijn. Maar hij kruipt soms nog even terug.

De mama doet het helemaal alleen en ondertussen kijkt de papa geduldig en trots toe hoe zijn vrouw hard aan het werk is. Er heerst een prettige rustige sfeer in de kamer. De verloskundige en de kraamhulp staan gereed voor de komst van het kleine mannetje.

Een kwartier nadat ik binnen ben gekomen komt zijn koppie tevoorschijn en hij blijkt een sterrenkijkertje te zijn. Dat betekent dat hij met zijn gezichtje naar boven ter wereld komt.

Het is een mooi en bijzonder gezicht. De mama zet haar laatste krachten in om het ventje op de wereld te zetten.

En dan is het zover, hij wordt geboren, mama pakt hem liefdevol aan en de kleine blijft nog even heerlijk in de armen van zijn trotse mama drijven onder water. Wat een mooi gezicht om dat mannetje nog even te zien in een voor hem natuurlijk omgeving. De ouders bekijken liefdevol hun ventje en nemen hem goed in hun op. Dan haalt mama het kleine lieve ventje uit het water en legt hem op haar borst. Wat zijn de ouders blij en gelukkig met hun mooie tweede zoontje.

Het mooie mannetje blijft nog even heerlijk warm bij mama liggen maar ze laat hem ook even lekker op zijn ruggetje drijven zodat ze hem zo samen weer even goed te kunnen bekijken. Ze roepen meteen dat hij op zijn broertje lijkt.

De verloskundige wijst de ouders er op dat de navelstreng nog klopt. Dit voelen ze allebei inderdaad. Na een tijdje knipt papa de navelstreng door, mama houdt het vast.

Dan is het tijd voor de geboorte van de placenta, neemt papa zijn zoontje even over en laat hem nog steeds lekker drijven in het water. Hij kan zijn ogen niet van zijn prachtige zoontje afhouden. Wat een mooi en lief tafereel om te zien. De placenta is er snel …

Dan zegt mama mij ook gedag, ze is weer helemaal terug en ziet er heel relaxed, gelukkig en ontspannen uit.

Ze genieten nog eventjes van hun kleine mannetje in het bad, vervolgens neemt papa zijn zoontje lekker huid op huid en gaat van hem genieten op de bank. Het geluk straalt ervan af. Als mama op de bank zit neemt zij de kleine weer over en probeert ze borstvoeding te geven. Met goede begeleiding van de kraamhulp lukt het na een tijdje en drinkt hij er driftig op los.

De opa’s en oma’s van beide kanten en andere familieleden worden gebeld om te vertellen dat ze voor de tweede keer trotse papa en mama zijn geworden.

Nadat de ouders uitgebreid hun lieve mannetje hebben bewonderd wordt hij gewogen (4120 gram) en worden de controles uitgevoerd. Vervolgens gaat papa de kleine aankleden “hoe moest dat ook al weer met zo’n piepklein mensje?”.

De verloskundige voert nog wat controles uit bij de mama en dan komen de opa en oma er aan met de grote broer, die erg moe is en een beetje huilt en zegt dat hij naar mama wil. Dan kijkt hij heel even op de arm van papa naar zijn broertje, is nog wat in tranen en wil dan kroelen met mama. Vervolgens vraagt hij zijn mama: “gaan we nu slapen en naar boven met jou mama?”. Hij wil het vooral bij het oude vertrouwde houden. Al die vreemde mensen in huis en ineens ook een baby. Dat is even gek. De trotse opa en oma kunnen hun ogen niet van de kleine afhouden. Opa neemt een borreltje (gekregen na de geboorte van grote broer) en proost op het mooie ventje. Ondertussen gaat mama even lekker douchen en aankleden.

Als ze terug komt wordt de kleine man weer aan de borst gelegd en komt ook de andere oma en nog wat andere familie. Ze bekijken allemaal het lieve kleine mannetje. De sfeer is heel ontspannen en rustig.

Grote broer heeft zijn baby broertje inmiddels ook een kus en aai gegeven en komt langzaam weer tot zichzelf.

Tegen half twaalf verlaat ik een gelukkig gezin met twee mooie mannetjes.

Lieve papa en mama, ik vond het een voorrecht om de geboorte van jullie jongste zoon te mogen vastleggen voor jullie. Jullie zijn een mooi gezin en ik wens jullie dan ook alle geluk en liefde van de wereld toe. Jullie tweede wondertje is in een warm gezin terecht gekomen.

 

Liefs, Agnes.

2015-02-11_0001

2015-02-01_00452015-02-01_0046 2015-02-01_0047 2015-02-01_0048 2015-02-01_0049 2015-02-01_0050 2015-02-01_0051  2015-02-11_0002 2015-02-01_0054 2015-02-01_0055

Share on Facebook
Share on LinkedIn

Geplaatst in Blog
4 reacties op “Prachtige geboorte van evenzo prachtig mannetje in bad
  1. Linda zegt:

    Agnes wat een fantastisch blog en prachtige foto’s!
    Wat ben je knap!!!!
    Kus x

  2. Jacqueline zegt:

    Wat een fantastische reportage Agnes!

  3. marianne sloove zegt:

    Wauw! Wat een mooie reportage! Wat zorvuldig vastgelegd. Super mooi aandenken voor de ouders.

  4. Conny zegt:

    Wat een mooie foto’s en wat mooi om te lezen, kreeg er kippenvel bij, mijn complimenten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.