Vlot kereltje …

Half februari leer ik Sanela en Chris kennen, ook hun zoontje Leon loopt en kletst vrolijk rond. Een leuk, jong en enthousiast stel.

Sanela geeft aan niet zulke goede herinneringen te hebben aan haar eerste bevalling en wil heel graag dat de tweede bevalling wordt vastgelegd. We hebben een heel gezellig en leuk gesprek en ze besluiten voor een geboortereportage te gaan.

De weken erna houdt Sanela mij heel goed op de hoogte van de bezoekjes aan de verloskundige. De zwangerschap verloopt spoedig. Ondertussen zijn ze thuis bezig met verbouwen en ze hopen dat dat klaar is voordat de kleine man (ja, er komt nóg een ventje aan) komt.

Vanaf week 38 hebben we intensiever contact, om de dag hebben we contact via WhatsApp. Het wordt zwaarder voor haar, de verbouwing is inmiddels klaar en alles staat gereed voor de kleine man.

Ze zijn opgelucht dat dat in ieder geval klaar is. Ze heeft constant het idee dat de baby eerder gaat komen. Dat roept ze al vanaf het moment dat we contact hebben. Leon is ook eerder geboren en kwam snel ter wereld. Daardoor ook afgesproken dat ik snel kom zodra ze bellen omdat wordt verwacht dat ook dit kindje heel snel zal komen.

Rond de 37e week heeft Sanela last van haar rug en andere ongemakken, de duidelijke laatste loodjes en het mannetje mag nu wel komen. Huis klaar en kom maar …

Dan verstrijkt de 40 weken en is hij dus niet eerder gekomen, nu hoopt Sanela dat hij niet op 4 mei wordt geboren.

Op vier mei hebben we geen contact en op 5 mei appt Sanela mij de tekst: “spannend dagje” .. ik ben meteen heel alert en vraag naar meer …. ze vertelt dat ze gister een heel sterke wee heeft gehad die vrij lang aanhield. Lichamelijk en emotioneel is ze het wel heel erg zat. Voor de middag komt de verloskundige kijken of ze kan worden gestript. Ze is even na twaalven gestript en zit op 2cm ontsluiting. Sinds die tijd wat krampen en weeën, ik sta startklaar voor het geval dat …. toch maar niet de deur uitgaan. Het blijft vervolgens heel rustig op de app en ik heb inmiddels last van gezonde spanning en begin van de avond informeer ik naar de situatie. Ze geeft aan dat het rustig is en ze op bed ligt. Ik ontspan ook wat meer en we wachten weer af.

De nacht gebeurt niets, ik controleer voor het naar bed gaan wel voor de vierde keer of mijn telefoon echt aanstaat en ’s ochtends word ik wakker, dus nog geen baby in aantocht …

Ik ga met dochterlief schoenen kopen in de stad en daarna gaan we even naar oma. We zitten aan een kopje thee en dan belt Chris me rond twee uur ….

De verloskundige is net geweest en Sanela heeft inmiddels 4 cm. ontsluiting. Ze zit er behoorlijk doorheen en de weeën komen nu om de acht minuten. De verloskundige komt om vier uur weer terug om te bekijken hoe het gaat en om eventueel de vliezen te breken. Ik zeg dat ik mijn spullen ga halen en hun kant op zal komen.

We zijn snel weg gegaan bij oma, ik heb dochterlief afgezet, mijn -al tijden klaar staande- spullen gepakt en snel naar Almere gereden! Ik was daar vijf minuten over drie en kwam tegelijk aan met de verloskundige. Ik zei dat ik dacht dat ze om vier uur zou komen, ze vertelde dat Chris weer had gebeld met de mededeling dat het ontzettend snel ging nu en ze het erg zwaar heeft.
We komen boven en Sanela is heel beheerst en rustig bezig de weeën aan het opvangen. Er zit nog maar weinig pauze tussen de weeën.
De verloskundige voelt dat ze inmiddels op 7-8 cm ontsluiting zit, het gaat erg snel allemaal.
De verloskundige vraagt Chris en Sanela of een student verloskunde (die in haar auto zit) erbij mag komen, het gaat allemaal erg snel en voordat de kraamhulp er is kan de baby er wel al eens zijn. Dat vindt Sanela goed en ze wordt gebeld. De student verloskunde kan dan als kraamhulp fungeren.

Als ze er is gaan gaan beiden meteen alles voorbereiden en klaar zetten voor de komst van de kleine. Er is haast bij geboden, Sanela doet het ongelofelijk goed en beheerst. Maar het gaat ook heel snel.

Ongeveer 20 minuten na binnenkomst worden de vliezen gebroken en mag ze een beetje mee drukken. Oma is er tot grote steun van haar dochter, ze helpt haar daar waar nodig. Na een minuut of tien houdt Sanela het bijna niet meer, blijkt ook het laatste randje weg te zijn en mag ze gaan persen. Vrij vlot zijn er haartjes zichtbaar. Zoals eerder al afgesproken staat Chris klaar om zijn zoontje aan te pakken …. Het hoofdje is geboren maar hij wil niet verder komen, dan blijkt de navelstreng vrij strak om zijn halsje te zitten. De plannen wijzigen, Sanela moet even alle zeilen bij zetten en mag niet verder persen. De navelstreng wordt ter plekke afgebonden en doorgeknipt waarna hij heel snel wordt geboren.

FERRON is geboren! Om 15:55 uur is hij ter wereld gekomen. De verloskundige kijkt het ventje even goed na en legt hem vervolgens bij zijn mama neer. Hij is wat blauw gekleurd en is nog een beetje onder de indruk van zijn eigen geboorte. De verloskundige houdt hem goed in de gaten. Hij huilt wat maar jammert meer.

De kleine man is geboren en heeft meteen alles onder gepoept, dat blijft hij een aantal maal doen. Alles is vies, z’n mama, de doeken, het bed, het dekentje, de omslagdoek. Elke keer als hij wordt opgepakt is hij weer wat meer leeggelopen. Echt nét na de geboorte plast hij ook meteen. Dat functioneert in ieder geval allemaal prima!

Vrij vlot wordt de placenta geboren en die ziet er prima uit. De student verloskunde laat Ferron’s ‘huisje’ even goed zien, het is prachtig om te zien. Het blijft toch iets wonderlijks dat een mooie mensje daar in is gegroeid en nu zal uitgroeien tot een mooi mens bij zijn liefhebbende papa en mama en natuurlijk grote broer.

Ferron ligt heerlijk bij zijn mama en Chris mag de rest van de navelstreng doorknippen. De kleine ziet inmiddels wat bleekjes, nog steeds bijkomend van zijn snelle geboorte. Heel langzaam krijgt hij wat meer kleur en ondertussen jammert hij wat …

Vrij snel drinkt hij van de borst en wordt hij ook rustiger. Zowel papa als mama glimmen van trots en lachen van oor tot oor kijkend naar hun nieuwe zoontje. Het is dan ook een prachtig ventje.

Oma kan ook haar geluk niet op, haar lach kan niet breder en ze legt haar nieuwbakken kleinzoon veelvuldig vast op haar iPad.

De verloskundige vertelt Sanela nog eens dat het het zó snel ging en dat Sanela het zo ontzettend goed, beheerst en knap heeft gedaan. Ze vond het echt een mooie snelle bevalling.

Dan moet Sanela nog even worden gehecht en gaat de kleine man even lekker huid op huid bij zijn papa liggen. Papa kan zijn ogen niet van zijn kleine ventje afhouden. Ferron ligt heerlijk rustig bij zijn papa.

Ondertussen houdt de verloskundige de kleine Ferron goed in de gaten en het gaat steeds beter en beter. Chris belt zijn ouders om te vertellen dat ze voor de tweede keer van hun opa en oma zijn geworden en ze komen die kant op. Ook wordt gebeld naar tante waar grote broer Leon is.

Oma mag ook lekker al knuffelen met de kleine Ferron en Sanela grapt dat we haar goed in de gaten moeten houden en ze de kleine niet meeneemt …

Dan komt ook de kraamhulp binnen en gaat Ferron wat verzorgen en aankleden. De kleine blijkt toch ook erg zuigbehoefte te hebben en wordt snel weer bij mama aan de borst gelegd. Hij doet dat al erg goed. Even daarna controleert de student verloskunde Ferron even verder en alles blijkt goed te zijn bij de kleine man.

Niet lang daarna komen opa en oma binnen, opa bekijkt alles van een afstandje en oma glimt van oor tot oor. Ze is helemaal opgewonden van dat mooie mannetje. Ook deze oma gaat heerlijk knuffelen met haar kleinzoon en kan haar ogen niet van hem afhouden.

Opa gaat naar beneden en vrij snel daarna komt dan grote broer Leon binnen met tante. Leon wordt omringd door de oma’s en krijgt Ferron te zien. Hij kijkt wat, ziet het aan, geeft een kus en zegt dan dat hij eerst mama even een kus wil geven. Wat een lieverd.
Oma heeft ook een tas kadootjes meegenomen en daar is Leon erg druk mee. De meest prachtige dingen heeft oma gemaakt. Uiltjes, een dekentje, een uiltjes-ton met heel veel mini uiltjes, uiltjes slofjes etc. etc.

Inmiddels is Ferron een mooie heerlijk rustige roze blozende baby die aan alle kanten wordt bewonderd en wordt geliefd.

Ik neem nog wat laatste foto’s van dit lieve mooie gezinnetje en neem dan afscheid van Sanela. Beneden aangekomen heeft tante inmiddels patat gehaald en er is ook voor mij een bord eten.
Wat een goede zorgen!

Na het eten wens ik iedereen nog heel erg veel geluk met de kleine Ferron en ga naar huis.

Lieve Sanela en Chris, ik wens jullie dan ook alle geluk van de wereld met jullie mooie mannetjes en wens jullie heel erg veel liefde en plezier toe!!!

150506 Geboorte Ferron-collageKL 001 150506 Geboorte Ferron-collageKL 002 150506 Geboorte Ferron-collageKL 003 150506 Geboorte Ferron-collageKL 004 150506 Geboorte Ferron-collageKL 005 150506 Geboorte Ferron-collageKL 006 150506 Geboorte Ferron-collageKL 007 150506 Geboorte Ferron-collageKL 008 150506 Geboorte Ferron-collageKL 009 150506 Geboorte Ferron-collageKL 010 150506 Geboorte Ferron-collageKL 011

Share on Facebook
Share on LinkedIn

Geplaatst in Blog