Een heel mooi, lief en relaxed mannetje geboren …

At the end you will find the blog in English too!

Drie weken voor de uitgerekende datum krijg ik een mailtje van Rubianca dat ze de bevalling van haar 4e kindje toch wel heel graag wil laten vastleggen, ook schrijft ze dat ze zich realiseert dat ze best laat is en nog maar drie weken heeft tot aan de uitgerekende datum. Ze vraagt of ik langs wil komen voor een kennismakingsgesprek. Ze heeft ook een gesprek met een collega geboortefotograaf. Het gesprek hebben we de week erna (want als zij mij mailt ben ik nog op vakantie). Het is een prettig gesprek en ik leg uit wat geboortefotografie inhoudt en wat mijn werkwijze is. Ook bespreken we haar wensen als heeft ze niet specifiek veel wensen.

Ze vertelt wel dat ze altijd vrij snel bevalt, haar dochters kwamen elk weer sneller en allemaal rond de uitgerekende datum. Dus spreek ik met haar af dat ze bij het minste of geringste belt of appt wat ze voelt en hoe het gaat.

Ze laat me een paar dagen na ons gesprek weten dat ze graag met mij in zee gaat. Ik ben er super blij mee en heb er heel erg veel zin in. Een fijne bijkomstigheid is dat ze gaat bevallen in het ziekenhuis hier 5 minuten van vandaan. De week erna appt ze me hoe het is gegaan bij het bezoek aan de verloskundige, het kindje ligt nog rustig en tevreden bij z’n mama in de buik. De baby zit wel al wat in het bekken.

Dan is het woensdag de 19e en Rubianca appt me dat ze gisteravond en vandaag veel harde buiken heeft en zich ook wat raar voelt. Ik voel de spanning komen die een a.s. geboorte met zich meebrengt. In de avond voelt ze zich al weer iets beter maar nog niet helemaal fit. De ochtend erna moet ze toch naar de verloskundige en we zullen daarna weer contact hebben. De donderdag erna zijn ze bij de verloskundige geweest en alles is goed en rustig, Rubianca voelt zich ook een stuk beter dan de dag ervoor. De verloskundige weet de harde buiken aan vermoeidheid. We gaan weer rustig verder wachten.

Helaas zou ik vrijdag overdag niet bij de bevalling aanwezig kunnen zijn en stond m’n collega Sandra back-up voor mij. Met een gerust hart kon ik weg blijven, al hoopte ik natuurlijk vurig dat ik zelf de fotoshoot kon doen.

Die vrijdag overdag heb ik niets vernomen en zit de kleine dus nog lekker bij mama. Om 15:30 uur stapte ik in de trein naar huis en kreeg precies op dat moment een appje van Rubianca dat ze kleinere weeën krijgt. Oehhh spannend en hoe mooi komt het uit, m’n hart maakt een sprongetje. Later zegt ze dat ze al de hele dag wat kleinere weeën heeft. Ze gaat de verloskundige bellen als ze met regelmaat gaan komen. Inmiddels ben ik thuis en hebben we af en toe contact met elkaar. Het lijkt erop dat de kleine er klaar voor is en gaat komen. Rond 17:45 uur worden de weeën sterker maar komen ze nog niet met regelmaat. We wachten weer af. Het wordt spannend en ik leef intens mee, en vind het plaatsvervangend spannend …

Dan appt ze om 18:45 uur dat de verloskundige naar haar toe onderweg is. De weeën komen nu om de 6-8 minuten en dus met regelmaat. Dan krijg ik een appje om 19:00 uur dat ze naar het ziekenhuis gaan. Ze heeft 5 cm ontsluiting, het gaat ineens erg snel.
Ik gooi er nog snel een appje uit dat ik er ook aan kom.

Ik ben denk ik om 19:15 uur in het ziekenhuis en ben er nog voordat Rubianca en Niko er zijn. Maar niet lang daarna komen ook Rubianca en Niko aan en ik zie aan Rubianca dat de weeën al behoorlijk pittig zijn. Ze wordt op bed gelegd en krijgt onmiddellijk infuus omdat ze ook medicijnen toegediend gaat krijgen. De weeën zijn sterk en het gaat hard. Ze heeft al 7 cm. en Niko mag nog even snel de auto wegzetten, die staat nu nog bij de spoedeisende hulp voor de deur.

De verloskundige heeft bewust even gewacht totdat Niko terug kwam om te bekijken hoe ver de ontsluiting is en ze breekt ook meteen de vliezen. Rubianca heeft inmiddels al 8 cm. ontsluiting. De weeën zijn echt heftig en Niko ondersteunt Rubianca daar waar hij kan. Maar wat doet Rubianca het geweldig zeg … heel rustig en beheerst vangt ze de weeën op. Er zit niet heel veel pauze meer tussen de weeën en snel worden ze erg heftig en heeft ze het idee dat ze wil persen. De verloskundige toucheert nogmaals en er zit nog een klein randje. Ze mag een keer meedrukken en door het meedrukken verdwijnt ook het laatste randje. Dan mag ze met de volgende (pers)wee mee persen ….

Ze ligt dan net een half uur op het bed, het gaat echt razendsnel.

Na een paar flinke persweeën komt het hoofdje van de kleine tevoorschijn, het hoofdje staat even en er wordt gewacht op de volgende perswee, wát doet Rubianca dit goed zeg, echt een super mama, dit is natuurlijk erg gevoelig. Nadat het hoofdje is geboren wordt de navelstreng wat om het nekje zit weggehaald en wordt de kleine rustig en mooi geboren. Papa kijkt naar de (onderkant) van de baby en roept verrukt dat het weer een meisje is (de vierde op een rij hoeraaa …) vervolgens zegt de verloskundige dat hij dan maar even goed moet kijken … het is nl. een jongetje!!! Grote hilariteit en gelach want “dit gaat hem veel geld kosten”, zo overtuigd was hij ervan dat het weer een meisje zou worden. Enkele weddenschappen heeft hij nu verloren ….

Maar het is dus kleine Phoenix die ter wereld is gekomen. Hij heeft een vrij lange navelstreng en kan heerlijk dichtbij zijn mama liggen. Het is een heel rustig en tevreden mannetje die zich heerlijk voelt bij zijn mama. Wat was het een mooie, rustige, beheerste en vooral ook snelle bevalling zeg. Wat hebben Rubianca en Niko het goed gedaan. De sfeer is heerlijk relaxed en ontspannen.

De placenta wordt vrij snel daarna geboren. En Rubianca heeft geen enkel bloedverlies.

Rubianca voelt zich goed en ligt werkelijk heel ontspannen te strálen met haar kleine mannetje.
Meteen worden de ouders en de kleine meiden gebeld met het goede nieuws dat hun kleinzoon en broertje is geboren.

De verloskundige zegt dat ze in principe twee uur na de geboorte naar huis mag gaan. Afgesproken wordt dat de meiden toch eerst met opa en oma naar het ziekenhuis komen om te kijken naar het lieve ventje.

Phoenix wordt gecontroleerd, gewogen en krijgt een luiertje aan. Zijn darmpjes werken namelijk al volop. Hij heeft een prachtige mooie bos zwart krullend haar. Als de verloskundige met hem bezig is laat hij van zich horen, dit vindt hij maar niets en z’n longetjes worden goed gebruikt. Maar onmiddellijk nadat hij weer bij zijn mama ligt is hij weer tevreden, rustig en kijkt wat in de rondte.

Dan komen de grote zussen, opa en oma langs … opa is zichtbaar ontroerd bij de aanblik van zijn dochter en kleinzoon. De meiden kijken vol bewondering en liefde naar hun kleine broertje. Ze willen toch ook graag even zien of het echt wel een jongetje is, maar de luier zit er nog voor. Er wordt geaaid, gekust en gelachen. En Rubianca en Niko zijn echt aan het genieten van het complete gezin bij elkaar. Wat een mooi en lief gezin.

We eten met z’n allen nog even beschuit met muisjes en als de meisjes, opa en oma weg gaan ga ik ook. Ik laat een heel mooi mannetje achter met zijn lieve en gelukkige papa en mama.

Lieve Rubianca en Niko, ik vond het een eer om bij de geboorte van jullie mooie Phoenix aanwezig te mogen zijn. Ik wens jullie dan ook een ongelofelijk mooi leven en veel liefde en geluk toe met jullie vier prachtige kinderen.

Liefs, Agnes.

At the end you will find the blog in English too!

150821 Geboorte Phoenix-collage wm001150821 Geboorte Phoenix-collage wm002150821 Geboorte Phoenix-collage wm003150821 Geboorte Phoenix-collage wm004150821 Geboorte Phoenix-collage wm005150821 Geboorte Phoenix-collage wm006150821 Geboorte Phoenix-collage wm007150821 Geboorte Phoenix-collage wm008150821 Geboorte Phoenix-collage wm009

Birth of a very beautiful, sweet and statisfied little boy, Phoenix

Three weeks before the due date I got a mail from Rubianca in wich she asked me if I’m available to make a photoshoot of the birth of her 4th child. She realized being quite late only three weeks until the due date. She asked me to come in for an interview as she did with a colleague birth photographer.

The conversation we had the next week (when she emailed me, I was still on vacation). We had a pleasant conversation and I explained what birth photography is and how I work as a birth photographer. We also discussed her wishes, wich were few.

Her previous births were pretty quickly. Every other daughter came faster then the previous and they all were born around the due date. We agreed that she call of app me at the slightest notice of labour she feels and keep me informed how it goes.
A few days after our conversation she granted me the assignment. I’m very happy with the news and I’m very much looking forward to the birth of her baby.
It is really nice that she will give birth in the nearby hospital, just five minutes away, knowing labour time will be short.

The next week she send me an app after her visit to the midwife, the baby is still quiet and contented with his mom. The baby is settling slightly down.
On Wednesday the 19th Rubianca send me an app that she often had a hard stomach last night and today also, she was also feeling a little strange. In the evening she felt a bit better but still not quite fit. The day after she had an appointment with the midwife. Thursday at the midwife, everything is good and quiet, Rubianca also feels a lot better than the day before. The midwife presumed the hard stomach was caused by fatique.

Unable to attend on Friday my colleague Sandra backed me up. With a good feeling I could stay away, although I hoped fervently that I could do the photoshoot myself.

That Friday during the day I haven’t heard anything, and the baby is still with his mama. At 15:30 pm I got on the train from Amsterdam to go home. On exactly that moment I received a whatsapp of Rubianca which said she has getting smaller contractions. Oehhh… exciting and how convenient her timing. Later, she said she has had smaller contractions during the whole day. She’s going to call the midwife if the contractions are going to come with regularity. When I arrived at home, we have occasional contact with each other. It seems that the baby is ready to come. Around 17:45 pm the contractions become stronger, but they don’t come regularly yet. It is exciting and I sympathize with them intensely.

Then Rubianca send me an app at 18:45 pm that the midwife is on her way to them. The contractions are coming every 6-8 minutes, so with regularity. Then at 19:00 pm Rubianca says that they are leaving home and head for the hospital. She has 5 cm dilated, it suddenly goes very fast. I immediately send an app that I’m coming to the hospital too.

At 19:15 pm I’m in the hospital and I’m there before Rubianca and Niko arrive. But not long afterwards Rubianca and Niko arrive in the hospital as well. The contractions are already quite heavy. Rubianca is fast laid down on bed and immediate receives an infusion because she is going to get medication.

The contractions are strong and it is hard for Rubianca. She has now 7 cm dilated and Niko is allowed to replace his car, which is still in front of the emergency room door.

The midwife has knowingly waited until Niko came back and looked how far dilated and immediately ruptures the membrane. Rubianca has already 8 cm. dilation. The contractions are really intense and Niko supports Rubianca wherever he can. Rubianca really is a great woman … she is very calm and she captures the contractions very well. There’s not much pause between the contractions and soon they became very intense, Rubianca has the urge to squeeze. The midwife feels again and there’s still a little edge. Rubianca may slightly squeeze a bit and the edge disappear completely. With the next contraction she can squeeze completely.

She is just over half an hour on the bed, it goes really quickly.

After a few heavy contractions you can see a little bit of the head of the baby, the head is almost coming out and Rubianca is waiting for the next contraction, Rubianca is doing very very good and is a super mom, this is a painful moment. After the head is born, the umbilical cord that surrounds the neck is removed by the midwife and the baby is born on a quiet and beautiful manner. Dad look at the (bottom of the) baby and said delighted that it is a little girl again (the fourth in a row, hurray …) then the midwife says that he has should look better … it’s a boy !!! Hilarity and laughter because “this is going to cost him a lot of money”, so convinced he was about getting a girl again. Several bets he has now lost ….

But it is the little Phoenix who comes into this world. He has a fairly long umbilical cord and can lie besides his mother. It is a very quiet and satisfied sweet little boy who feels comfortable with his mother. The delivery was a beautiful, calm, controlled and especially quick. Rubianca and Niko have done very well. The atmosphere is wonderfully laid back and relaxed.

The placenta is born quickly afterwards. Rubianca and has no blood loss.

Rubianca feels good and is actually quite relaxing and is very happy with her little Phoenix.
They call their parents and their little girls with the good news that their grandson and brother is born.
The midwife says she’s allowed to go home, two hours after birth.
First the girls and the grandparents will come to the hospital to take a look at the baby.

Phoenix is ​​checked, weighed and given a diaper on. His intestines already really working well. He has wonderful and beautiful black curly hair. When the midwife is working with him, he cries and his lungs are used properly. But immediately after he is returned to his mom he is silent again,and looks around quit satisfied.

Then the big sisters of Phoenix came in together with the grandparents … the grandfather was visibly affected at the sight of his daughter and grandson. The girls look with admiration and love to their little brother. They would like to see if it really is a boy, but the diaper is there.
There is petted, kissed and laughed. And Rubianca and Niko are really enjoying seeing the whole family together. What a beautiful and loving family.

We eat biscuit rusk with mice (sugar coated aniseed), a Dutch tradition, together. The girls, grandparents go away and I leave as well.
I leave a very nice little baby behind with his loving and happy mom and dad.

Dear Rubianca and Niko, I was honored to be present at the birth of your beautiful Phoenix. I wish you all an incredibly beautiful life and love and a lots of happiness with your four beautiful children.

Love, Agnes.

 

 

Share on Facebook
Share on LinkedIn

Geplaatst in Blog