Na een lange nacht ….

Geboorteverhaal Quinn
dd 12 maart 2016

25 februari 2016
Ik heb vandaag telefonisch contact met Anastatia over de komst van hun tweede kindje. Ze heeft al een dochtertje van 2,5 en wil heel graag de geboorte van hun tweede kindje laten vastleggen.
Ik ga eerst nog een weekje op vakantie en we spreken voor de maandag daarna af voor een kennismakingsgesprek.

7 maart 2016
Ik heb vanavond met Anastatia en Edwin afgesproken bij hen thuis. Ik ging op tijd richting Bergschenhoek omdat het wel eens druk kon zijn onderweg maar dat viel alles mee en ik kwam ruim op tijd aan. Ik maak kennis met Edwin, Anastatia en hun mooie kleine meisje Chloë, hartelijke en gastvrije mensen. Ze vertellen dat de geboorte van Chloë ook is vastgelegd (door Marry Fermont) en dat ze lang hebben getwijfeld om de a.s. bevalling vast te laten leggen maar besloten kort van te voren toch ook deze bevalling vast te willen leggen.
Ik zit daar deze avond op een maandag en op vrijdag de 11e zullen ze Anastatia gaan inleiden. Ze gaan donderdag a.s. ook waarschijnlijk al strippen. Ze wordt ingeleid omdat het er naar uitzag dat het kindje nogal groot zou worden en aangezien Anastatia zelf niet zo heel groot is willen ze geen risico nemen. Morgen, dinsdag, zitten ze op 38 weken.
We spreken af dat ik de geboorteshoot ga doen en we nemen afscheid in de wetenschap dat we elkaar later die week weer gaan zien. Ik heb er heel veel zin in.

10 maart 2016
Anastatia appt me dat ze vannacht wat harde buiken en krampen heeft gehad tot een uur of 05:00 uur. Ze moet vandaag naar de verloskundige en daar zal blijken of ze wordt gestript.
Eind van de dag appt ze dat de verloskundige niet heeft gestript. Het blijkt dat de baby nog niet ver genoeg is ingedaald en de baarmoedermond nog erg stug is. We spreken af elkaar morgen weer te appen. Dan zal er worden ingeleid.

11 maart 2016
Anastatia en Edwin zijn om 05:00 uur opgestaan en hebben het ziekenhuis gebeld. Er bleek nog geen plek voor ze te zijn en ze worden tussen 09:00-09:30 uur terug gebeld door het ziekenhuis.

10:16 uur: ik krijg een appje dat ze in het ziekenhuis zijn en er onderzoek zal gaan plaats vinden en een plan van aanpak voor vandaag zal worden gemaakt. Hoogstwaarschijnlijk zullen ze met vaginale tabletjes proberen te bevalling op gang te brengen.

10:47 uur: Anastatia heeft 1 cm ontsluiting maar de baarmoedermond moet nog wat korter zijn. Er is een tabletje ingebracht en ze wordt aan de hartmonitor gelegd om te bekijken hoe de baby het er op doet. Daarna mag ze wat gaan rondlopen. Rond 14:45 uur komt de verloskundige weer kijken hoe het ervoor staat.

14:45 uur: ze heeft weer een tabletje gekregen. De baarmoedermond blijkt wel al op 3 cm te zitten maar aan de binnenkant bij het hoofdje nog niet en daardoor kunnen ook de vliezen nog niet worden gebroken. Anastatia geeft aan wel steeds meer wat harde buiken te krijgen.
Ze mag om 15:45 uur weer van de hartmonitor af en mag dan weer wat rondlopen. Een tweede tabletje doet wat vaker meer zijn werk. Het is weer afwachten. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in en hoop ook voor hen dat het wat op zal schieten.

16:45 uur: dit maal appt Edwin mij dat de weeën zijn begonnen en er opm de 5 minuten harde buiken zijn. Ze voelen nog matig aan als ik daar naar vraag.

19:05 uur: ik krijg weer een appje van Edwin dat Anastatia op 2 a 3 cm ontsluiting zit. Er is besloten nog niet de vliezen te breken omdat ze het toch op de natuurlijk manier willen laten doorzetten.
Ik vraag of ze willen dat ik kom of dat ik nog even wacht. Hij geeft aan dat ze het wel fijn vinden als ik al kom. Dus ik ga mijn spullen pakken en ga richting Rotterdam. Het is rustig op de weg en in drie kwartier ben ik in het ziekenhuis. Edwin heeft heel goed aangegeven waar ik moet zijn en kan de weg dan ook makkelijk vinden.
Om 20:10 uur kom ik binnen en zie een ontspannen papa en mama in de verloskamer. Ze hebben mijn komst aangekondigd en ik ben dan ook geen verrassing voor het personeel.
Anastatia heeft wel regelmatige weeën, ze loopt wat rond en moet naar de wc. Ze geeft aan dat ze het idee heeft dat ze moet poepen maar dat blijkt steeds niet zo te zijn.
Ook zit ze graag in bed, liggen vind ze niet fijn.

21:00 uur: de verloskundige komt en constateert nu bijna 4 cm ontsluiting. Ze breekt vervolgens de vliezen en het is helder. Er komt ontzettend veel vruchtwater uit, een vloedgolf. Je ziet ook duidelijk dat de ergste spanning van de buik af is.
Edwin geeft aan dat het weer lekker zoet ruikt. Net zoals bij Chloe.
De verloskundige geeft aan over een uurtje terug te komen en mocht er dan nog niet veel zijn gebeurd zal via infuus weeën opwekkers worden toegediend. Ook wordt Anastatia weer aan de CTG gelegd om de kleine in de gaten te houden. Ondertussen wordt er lekker gekletst en ondertussen zijn er ook geregeld weeën ze worden ook wat heftiger inmiddels, ze zucht deze keurig weg. Nog steeds wil ze blijven zitten, liggen is geen pretje.
Edwin is een grote steun, Anastatia mag in zijn handen knijpen en houdt haar dan ook consequent vast bij elke wee.

22:00 uur: de verloskundige komt weer langs en er is nu echt 4 cm ontsluiting. Ze zegt al dat ze Anastatia er anders uit vindt zien. Ze moet harder werken en dat is te zien. Anastatia geeft aan moe te zijn en te willen slapen. Het is ook niet niks, vanaf 05:00 uur vanmorgen zijn ze al in touw. Besloten wordt via het infuus wat stimulans te geven en ook wat pijnstilling die ze zelf met een pompje kan bedienen.
De verloskundige vertelt er wel bij dat ze hierdoor suf kan worden, duizelig kan zijn en niet meer uit bed kan stappen ivm slappe benen. De weeën zijn onregelmatig en ze gaan proberen de weeën met wat meer regelmaat te laten komen dmv de stimulatie (weeën opwekkers).
Anastatia houdt Edwin vast met twee handen en knijpt er flink in. Hij helpt haar ook fantastisch door haar te begeleiden tijdens de weeën.

22:25 uur: de verloskundige en verpleegkundige komen weer en de weeën opwekkers en de pijnstilling worden aangelegd. We merken meteen dat het middeltje werkt, Anastatia wordt suf en is slaperig tussen de weeën door. Ook praat ze wat meer met slappe tong. Ze mag zoveel drukken op het knopje als ze wil, het kan nooit teveel zijn omdat het pompje is begrenst. Ze krijgt het advies te drukken nadat de wee afzakt zodat het weer werkt bij een volgende wee. Maar na elke wee valt ze in slaap en tegen de tijd dat de wee begint drukt ze op het knopje … zo grappig, ik heb maar niet geteld hoe vaak Anastatia heeft gezegd: “oh .. ik ben te laat …” . De pomp zal ook moeten zorgen voor een snellere ontsluiting.

22:40 uur: de verpleegkundige komt langs om de bloeddrukmeter aan te leggen en een zuurstofmetertje aan haar vinger te klemmen.

23:10 uur: de weeën opwekkers werken heel goed, ze lijkt wel stoned en valt regelmatig in slaap. Dit is fijn want kan ze tussen de weeën door wat ontspannen. Ook dit is goed voor een snellere ontsluiting. Ook krijgt ze overal jeuk “ zelfs op de raarste plekken” zoals ze zelf aangeeft. Je hoeft ook niet zo heel erg meer de weeën weg te puffen, je ontspant lekker. En je geeft steeds aan dat je de kracht niet hebt om op het knopje te drukken, dat is te zwaar. Maar uiteindelijk gaat het prima.

23:50 uur: de nachtverpleegkundige komt kijken en ze vindt de weeën nog te onregelmatig maar wel veel. Maar ondanks dat het er veel zijn kan ze niet inschatten of het hele heftige weeën zijn.
Ze wil niet meteen de stimulatie hoger zetten en gaat overleggen. De CTG op de buik wordt verplaatst omdat het pinnetje wat irriteert.

12 maart 2016

00:03 uur: de nachtverloskundige komt langs en gaat toucheren. De ontsluiting blijkt nog steeds maar op 4 cm te zitten, dit is wel een beetje een teleurstelling. Gehoopt was dat al het harde werken en de stimulatie voor wat meer resultaat had gezorgd.

00:10 uur: de pomp wordt op 1.2 gezet, de baarmoedermond is heel goed soepel en er helemaal klaar voor. Nu de ontsluiting nog … ze geeft aan dat ze over 2 uur weer langs komt en gaat bekijken hoe het ervoor staat. Ze plaatst ook een draadje op het hoofdje van de baby om
op die manier het hartje goed te kunnen volgen. Anastatia geeft aan dat de weeën wel al sterker worden.

00:45 uur: de verpleegkundige komt kijken naar de CTG. Ze wil even dat Anastatia op haar rechterzij gaat liggen en even later op haar linkerzij. Dit om wellicht wat te stimuleren.
Ook is besloten de weeën opwekkers even helemaal uit te zetten om zo te bekijken of de natuur zelf z’n werk weer gaat doen en het lijf van Anastatia het zelf op gaat pakken …..

02:05 uur: zowel de verloskundige als de verpleegkundige komen weer en leggen uit dat de stimulatie was uitgezet om de baarmoeder te ‘resetten’, om het wat tot rust te laten komen. Maar na het toucheren blijkt er toch nog steeds maar een ontsluiting van 4 cm te zijn.
Afgesproken wordt dat de verloskundige elk uur zal langskomen om te toucheren. Ook de stimulatie is weer aangezet, dit maal op 0.6. Anastatia vraagt of ook de pijnstilling wat omhoog kan maar dit kan niet. Ze geeft aan dat ze moet plassen, de verpleegkundige brengt een po en ze kan heerlijk plassen, het is een behoorlijke hoeveelheid en dat is alleen maar lekker omdat zo het kindje nog wat meer ruimte heeft om te komen.

02:30 uur: de verpleegkundige komt weer even polshoogte nemen en bekijkt of de pomp wat omhoog kan. Dit is niet gedaan. Edwin geeft aan wat zenuwachtig te worden van de harttonen van de baby … deze gaan steeds omlaag als er een wee is. De verpleegkundige stelt ze gerust en zegt dat het geen kwaad kan omdat de baby zich daarna ook elke keer weer heel goed herstelt.
Ze gaat even later ook weer op haar rug liggen/zitten want op haar zij vindt ze toch niet heel erg lekker. Het blijkt ook dat de kleine dit de meest prettige houding vindt.

03:00 uur: de verloskundige en verpleegkundige komen weer langs en er blijkt niet heel veel vooruitgang in te zitten, dit is erg teleurstellend. Ze blijft even voelen hoe de baby het doet tijdens een wee zelf. De kleine doet dat heel erg goed en drukt naar beneden tijdens een wee. En zo ook Anastatia, ze puft de weeën fantastisch weg en ook Edwin puft erg goed mee en coacht haar waar hij maar kan. Ze grijpt letterlijk en figuurlijk zijn steun aan om alle weeën weg te puffen.
De pomp wordt op 1.2 gezet en ook de pijnstilling gaat ook ietsje omhoog. De verloskundige geeft aan dat ze rond 04:00 uur weer zal komen dan zullen er wel cm’s moeten zijn gemaakt. Zo niet, dan zal ze ook de arts assistent erbij halen en zal worden bekeken welke actie’s er moeten worden genomen om de baby te laten komen. Misschien past het kindje wel niet zegt ze nog even voordat ze de kamer af loopt.

Nog steeds is Anastatia even alert als de wee opkomt, vervolgens zegt ze dat ze wéér is vergeten te drukken op het pompje. Doordat de stimulatie en pijnstilling hoger staat zie je dat ze ook af en toe vergeet te ademen. Dat merkt ze zelf ook op en Edwin coacht haar steeds als ze weer vergeet adem te halen. Hij neemt op een gegeven moment ook het pompje over om voor haar te drukken.

Als de verloskundige de kamer uit is adviseer ik ze, mocht het tot een keizersnee komen, zij zelf ook zullen moeten aangeven dat ze mij erbij willen hebben. Maar zover is het nog niet.

03:30 uur: de verpleegkundige komt even kijken en zet de pomp op 1.8

03:40 uur: de verpleegkundige komt nu langs om de pijnstilling weer aan te vullen, deze pomp is leeg.

03:50 uur: de verpleegkundige komt langs en zet de pomp op 2,4, de adviseert Edwin niet te drukken voor Anastatia, ze moet het zelf doen. Daarbij loopt de pomp sowieso door dus krijgt ze altijd pijnstilling.

04:15 uur: de verloskundige en verpleegkundige komen weer en na het toucheren blijkt dat de stimulatie zijn werk heeft gedaan, er is inmiddels 7 cm ontsluiting. Dit is een fijne opsteker na zo lang te hebben gezeten op 4 cm. Anastatia doet het echt fantastisch goed, ze puft de weeën heel beheerst en goed weg, echt knap hoor. De vermoeidheid gaat natuurlijk ook parten spelen. Inmiddels voelt ze ook al wat druk beneden ontstaan en dat is heel goed. De kleine is al een stuk verder naar beneden gezakt. De verloskundige geeft ook aan dat de druk steeds wat meer zal worden.

04:40 uur: Anastatia heeft het gevoel dat ze moet persen. De verloskundige geeft aan dat dit nog niet helemaal het moment is en dat haar lijf vanzelf gaat laten weten wanneer het niet meer te houden is en het persen bijna vanzelf gaat omdat je lijf dat doet. Op dit moment is het het drukgevoel wat dit veroorzaakt. De panda (tafel met zuurstof e.d.) en het ledikantje gevuld met warme kruiken zijn gebracht en staan klaar voor de baby. De verloskundige en verpleegkundige blijven nu in de kamer en gaan niet meer weg.

05:00 uur: de verloskundige geeft aan dat Anastatia wat mag ‘proef’ persen om te bekijken wat er gebeurd als ze dat doet. Ze perst bij drie weeën op een fantastische manier. Ze doet echt enorm haar best. Wel heeft ze steeds kramp in haar benen en is behoorlijk pijnlijk en storend voor haar. Het hartje wordt wat onregelmatig en ze leggen Anastatia op haar rechter zij, dit blijkt de kleine ook niet echt lekker te vinden. Wel is het goed voor het stimuleren van nóg meer druk. Vervolgens mag ze weer op haar rug liggen en mag ze weer meer persen. Vervolgens besluit de verloskundige dat Anastatia de weeën weg moet gaan zuchten. Ze haalt een arts assistent erbij en besluiten om wat bloed bij de baby af te nemen. Dit doen ze door een krasje op het hoofdje te maken. Dit bloed nemen ze af om te bekijken hoe het met het kindje gaat. Of het nog genoeg zuurstof heeft. De verloskundige doet dit door met een slangetje wat bloed op te zuigen. Het onderzoek gebeurd direct en vindt plaats op de afdeling zelf. Vrij snel blijkt dat het kindje het nog goed maakt. Gelukkig maar. Dan gaat de arts assistent ook toucheren en voelt ze (net zoals de verloskundige) een oogkas daar waar hij niet hoort te zitten, aan de linkerkant. Het blijkt een sterrenkijkertje maar dan ook nog een slag gedraaid. Op deze manier kan het kindje er nooit zelf uit komen. Hij heeft zich op het laatste moment nog gedraaid. Er wordt overleg gevoerd met de gynaecoloog en besloten wordt over te gaan op een keizersnee. Dan gaat alles in een sneltreinvaart. Ik vraag of ik mee mag naar de OK, dat mag niet volgens de verloskundige, ook Anastatia vraagt het met haar laatste kracht nog … helaas het mag niet. Op mijn vraag of ik ‘tot zover’ mee mag gaan wordt ook gezegd dat dit niet mag. Zó ontzettend jammer en ik voel wat teleurstelling, zowel voor mezelf als zeker ook voor Anastatia en Edwin. Anastatia krijgt een injectie welke ervoor zorgt dat haar persdrang stopt. Ze koppelen alle apparaten los en maken alles klaar om naar de OK te gaan. Ik zeg tegen Edwin nog dat hij zeker zijn fototoestel niet moet vergeten. Hij is er stil en bleek van. Het is ook best even teleurstellend en schrikken. Toch een ander verloop dan dat je dat graag wil.

05:55 uur: ze rijden richting de OK. Ik bereid me voor op een tijd wachten, het knikkebollen begon. Van veel ineens naar complete rust. Ondertussen zijn mijn gedachten constant bij Anastatia en Edwin.

06:30 uur: tot mijn grote verbazing komt Edwin er al aan met baby Quinn, een prachtig mooi mannetje! En wat is dat snel gegaan zeg. Quinn ligt in de couveuse en is erg wakker, hij kijkt helder de wereld in en is een mooi roze ventje. Om 06:10 uur is hij geboren. Hij wordt nog even gewogen en blijkt 3350 gram te wegen. Volgens papa is hij een stuk groter dan zijn zus. Edwin gaat heerlijk buidelen met het kleine ventje en ze zitten heerlijk samen te genieten van elkaar. Wachtend op mama.

07:25 uur: Mama Anastatia komt de kamer op gereden. Ze krijgt meteen de kleine Quinn bij haar en hij begint ook meteen enthousiast te drinken. Het gaat allemaal heerlijk gemoedelijk en relaxed. Quinn was bij z’n papa al heel erg relaxed, zo is hij dat ook weer bij z’n mama. Hij ligt echt heerlijk. Zowel Anastatia en Edwin geven aan heel moe te zijn. Dat mag ook wel na een pittig nachtje overslaan. Ze bellen nog naar huis maar grote zus Chloë wil niet aan de telefoon komen. Ze is boos omdat papa en mama er niet zijn. Ze is nog nooit zonder (een van) hen geweest. We praten nog wat na en ik schiet nog wat mooie plaatjes van dit mooie geluk. Quinn is terecht gekomen in een mooi, warm en liefdevol gezin.

160312 Geboorte Quinn Collage001 160312 Geboorte Quinn Collage002 160312 Geboorte Quinn Collage003 160312 Geboorte Quinn Collage004 160312 Geboorte Quinn Collage005 160312 Geboorte Quinn Collage006 160312 Geboorte Quinn Collage007 160312 Geboorte Quinn Collage008 160312 Geboorte Quinn Collage009

 

 

 

Share on Facebook
Share on LinkedIn

Geplaatst in Blog