Mooi mannetje geboren …

Op woensdag 11 mei in de ochtend krijg ik een mailtje met de vraag of ik niet toevallig op vakantie ben en of ik eventueel beschikbaar ben voor een geboorteshoot. De mama durft voor de grote dag niet op de fotografie skills van haar echtgenoot en moeder te vertrouwen. Ze wil toch eigenlijk wel graag een geboortefotograaf inhuren …. en oh ja … klein detail … ze is vrijdag a.s. al uitgerekend.

Ik heb meteen een berichtje terug gestuurd en die middag ben ik ook meteen bij ze op bezoek gegaan voor een kennismakingsgesprek. Het was een leuk en prettig gesprek waarin precies duidelijk werd wat ze graag wilde. Ze vertelt mij dat ze de bevalling met haar moeder samen gaat doen. Dit is al een langgekoesterde wens van haar en die wordt nu werkelijkheid.

De kleine zit al een tijdje erg laag en kan elk moment komen. De mama vertelt mij dat ze het nog niet zat is en neemt voldoende haar rust en wacht geduldig op wat komen gaat.

Op de uitgerekende dag heeft ze een afspraak bij de verloskundige die denkt dat de baby volgende week woensdag of donderdag wel eens zou kunnen komen. We hebben regelmatig contact de dagen daarop. Er gebeurt nog niets en de kleine zit wel heel prima bij z’n mama. En ook mama voelt zich nog goed. Ze moet vrijdag de 20e naar de verloskundige en mocht hij dan nog niet van zich hebben laten horen zal ze worden gestript.

Op de 20e in de middag appt de mama mij dat ze hun verrassing al 2 cm ontsluiting had en is gestript. Spannend. Later op de dag/avond meldt ze dat ze wel wat last heeft van buikkrampen maar ze kan niet aangeven of het weeën zijn of niet. Ze gaat gewoon lekker naar bed en ook ik ga heerlijk slapen.

Rond 4:45 uur wordt ik gebeld door de oma. Ze vertelt mij dat de weeën nu best heftig zijn met korte tussenpozen en ze al zo’n 5 á 6 cm ontsluiting heeft. Ook is de verloskundige geweest en zij komt rond zes uur/half zeven weer. Ik geef aan dat ik naar hen toe zal komen. De oma geeft aan dat ik best rustig aan kan doen. Ik ga eerst lekker douchen en ga dan op mijn gemak naar hen toe.

Het is een mooie ochtend, het is al licht en er is een mooie zonsopgang. Ik heb er enorm veel zin in.

Ik zag ook dat ik een appje van de mama heb gekregen rond 3:45 uur met o.a. de tekst: “ als je wakker bent …… “. Hahaha … nee, toen lag ik lekker te slapen. Van appen wordt ik (dus) echt niet wakker, gelukkig had ik al aangegeven dat ze moesten bellen ipv appen.

Daar aangekomen doet papa de deur open, hij geeft aan dat ze boven zijn en gaat me voor. De mama ligt op bed en oma masseert haar onderrug. Ze heeft vaak en veel weeën, ze vangt ze wel heel mooi rustig op. Tussen de weeën door is ze heel helder en praat ze heel gezellig met ons.

Ik maak ook kennis met de opa en oom van de kleine die het bevallingsbad aan het opzetten zijn. En ondertussen maak ik de eerste foto’s.

De mama geeft aan dat ik vooral in het babyboek van haar babytijd moet bekijken, het ligt beneden. Ze heeft me tijdens het kennismakingsgesprek er al over verteld. Daarin staat nl. een foto van haar vader met haar als baby, een dergelijke foto wil ze ook heel graag van haar man met de kleine. Ik ga naar beneden, krijg een heerlijk kopje thee van de papa en blader even door het boek. Mooi om te zien hoe het een jaar of 36 geleden er uit zag.

De weeën zijn nog goed vol te houden, zolang er maar wordt gemasseerd. Ook opa masseert zijn dochter nog even. Het bad is inmiddels gevuld. Het wachten is op de verloskundige.

Om 6:15 uur komt deze en er blijkt al 6 cm ontsluiting te zijn, het gaat heel goed en de mama vraagt of de kleine er voor het avondeten zal zijn. De verloskundige geeft aan dat ze verwacht dat de kleine er wel al is voor de lunch.
Het heerlijke moment is daar aangekomen dat de mama lekker in bad mag gaan zitten. Ze heeft zich hier zó enorm op verheugd en het brengt ook onmiddellijk de verlichting die ze wenste.

Ik heb tegen acht uur even een broodje beneden gegeten en een kopje thee gedronken met de papa. De mama en haar moeder zitten samen in bad en oma blijft trouw de onderrug van haar dochter masseren.

De mama wil heel graag een dropje en drinkt wat water. Oma krijgt een lekker kopje koffie wat snel tussen de bedrijven door wordt opgedronken omdat ze ook ‘moet’ blijven masseren, het opvangen van de weeën gaat het allerbeste als ze wordt gemasseerd. De mama doet het ongelofelijk goed, ze is heel rustig, vangt echt super goed en relaxed de weeën op en blijft ook heel kalm maar is ook wel steeds heel helder en praat gerust met alles en iedereen mee over van alles. Ze zegt met heel veel regelmaat dat ze zó blij is met het bad en dat dat de beste beslissing is geweest om te huren. Het gaat helemaal zoals ze dat altijd graag heeft gewild.

Tegen half negen merk je dat de weeën wat heftiger worden. Ze worden iets lastiger op te vangen maar nóg doet ze het fantastisch goed. Half negen komt de verloskundige weer even kijken en ze zit inmiddels op 7 cm. Het gaat echt volgens het boekje. De volgende keer dat de nieuwe verloskundige komt zal om 10:00 uur zijn. Mits er persdrang komt dan graag bellen.

Even daarna gaat de mama even een andere houding aannemen, ze gaat heerlijk tegen haar moeder aanliggen. Af en toe komt de papa even erbij zitten in de heerlijke zetel die ook op de kamer staat. En ook brengt hij water en/of koffie naar behoefte.

Dan krijgt ze op een gegeven moment toch een aandrang gevoel. De papa belt tegen tienen de verloskundige en zij blijkt al onderweg te zijn. Rond 10:10 uur is de verloskundige er en constateert 8/9 cm ontsluiting. Ze besluit te blijven. Persen mag nog niet want er staat nog een klein randje, dit moet eerst weg zijn. De kraamhulp wordt gebeld, ze spreekt de voorkeur uit die de papa en mama hebben voor een specifieke kraamhulp. Verder gaat de verloskundige ook alles klaar zetten voor de bevalling. Ondertussen koelt het bad wat af en ga ik drie emmers uit het bad halen om er ook weer nieuw warm water in te doen. Dit wordt enthousiast ontvangen. Heerlijk weer iets warmer water. Tussendoor geef ik oma met regelmaat wat nieuwe olie voor het masseren.

Rond half elf heeft ze een heftige wee en ‘poep’ gevoel. Ze mag wat mee-drukken maar niet voluit persen. Dan is het weer wat rustiger … in die zin dat ze de weeën moet opvangen en moet wachten op volledig ontsluiting.

Om 11:35 uur blijkt dat ze 10 cm ontsluiting heeft en ze mag mee gaan persen. Maar er is geen aandrang. Ze probeert het wel, maar voelt geen persdrang. De angst van oma, die ook bij de bevallingen van haar beide kinderen geen persdrang heeft gehad, wordt bewaarheid. De mama probeert het wel steeds maar het is niet genoeg.

Tegen twaalf uur wordt besloten dat de mama even probeert te plassen, een lege blaas kan ook nog wel eens helpen en ook een andere houding kan nog wel eens helpen om de baby te laten komen. Het plassen blijkt niet te lukken en ze gaat op bed liggen. Om twaalf uur is er nog steeds geen persdrang, afgesproken wordt om rond 12:30 uur weer te toucheren en mocht er dan nog geen progressie zijn is het het beste om naar het ziekenhuis te gaan. Daar zullen ze wat geven zodat de weeën sterker worden en er wellicht wel persdrang komt.

De mama geeft tegen half één aan dat ze het gevoel heeft dat de weeën minder krachtig zijn. Dit klopt. Na het luisteren blijkt dat de baby het nog steeds erg goed doet. Besloten wordt alles klaar te maken voor het ziekenhuis. De verloskundige belt het ziekenhuis en zij geven aan toch ook nog te proberen te plassen en/of daarna een katheter te plaatsen. De mama neemt even rustig de tijd en probeert het nogmaals.

Ondertussen wordt door de papa alles klaar gemaakt en in de auto gezet voor de gang naar het ziekenhuis. De kraamhulpen gaan weg en ik pak ook mijn spullen om naar het ziekenhuis te vertrekken. Gelukkig is het ziekenhuis erg dichtbij.

Om half twee zijn we allemaal in het ziekenhuis en wordt de mama aan het ctg gelegd, het kindje doet het nog steeds erg goed.
De gynaecoloog komt om 13:45 uur om te toucheren en voelt ook wat er tijdens de wee gebeurt. De mama perst vervolgens ook mee en het blijkt dat er weinig beweging in de kleine zit. Besloten wordt de mama aan te sluiten aan de weeën opwekkers. Mama geeft aan dat ze eigenlijk wel metéén met behulp van de vacuümpomp wil bevallen, zonder infuus. Maar de gynaecoloog geeft aan dat dit niet kan. Er zullen sterkere weeën nodig zijn om de kleine geboren te laten worden, ook al is dat met behulp van een vacuümpomp, die sterkere weeën zijn écht nodig.

Rond 14:10 uur wordt het infuus aangelegd.

Dan is het even rust, even wachten op wat komen gaat. Ik zit even achter de rug van de mama en hoor ik … “Agnes … ben je er nog???” . Ja hoor, ik ben er nog ….

Al die uren zit oma nog steeds heel stoer en lief te masseren, in het ziekenhuis neemt ook de papa het af en toe over. Kan oma even wat rusten en wat drinken. Ze moet geen vingers meer over hebben …
De mama doet het nog steeds zo ongelofelijk goed, ze is heel rustig, heel helder en weet precies wat ze wel en niet wil. De weeën worden inmiddels sterker en sterker. Maar persdrang blijft uit, ze voelt dat echt niet. Bijzonder jammer dat dat uitblijft. Echt heel zonde.

Om 14:45 uur mag de mama gaan persen. Er gebeurt niet heel veel. En de mama doet echt zo ongelofelijk haar best. Zowel papa als oma staan haar aan te moedigen waar het kan maar het zorgt niet voor de komst van de kleine.

Dan wordt besloten de vacuümpomp erbij te halen en er komen nog wat meer collega’s bij. De kleine krijgt er inmiddels ook wat last van, het duurt ook voor hem inmiddels wat te lang. Hij moet echt worden geboren. 15:40 uur wordt de pomp aangesloten en dan is er wat consternatie … hij moet echt worden geboren, er wordt geknipt en bij elke wee doet de mama echt haar uiterste best om mee te drukken. De gynaecoloog geeft aan dat als de baby nu niet heel snel gaat komen er over zal worden gegaan op een keizersnede. Hij moet er nu echt uit. Dan wordt ook flink op haar buik gedrukt en wordt het oma wat teveel, ze trekt het even niet meer en komt even bij me uithuilen. Ze herkent dit allemaal zó van haarzelf en vind het zo erg voor haar dochter. Ze herpakt zichzelf vrij snel staat alweer aan de zijde van haar dochter. Mooi om te zien hoe zij dit al die uren met elkaar doen.

Dan na even flink trekken, duwen en meepersen (geheel op eigen kracht) komt de kleine man ter wereld om 15:55 uur … wát een mooi moment zeg .. een perfect mannetje wordt geboren, hij wordt meteen naar de recoveryroom gebracht om even op gang te komen met een paar teugen zuurstof.
Oma loopt met hem mee en ook ik hobbel er achteraan om wat plaatjes te schieten. Wat emotioneel is het allemaal zeg, de tranen zitten hoog bij iedereen, ook bij mij. De kleine laat zich heel goed horen, zijn longetjes doen het heel goed en hij huilt flink. Het is ook niet niks wat hij heeft meegemaakt bij zijn start. Het is een prachtig mooi roze ventje. Tijdens de onderzoeken van de kinderarts houden hij en oma elkaars hand vast. Zo mooi om te zien.

Vrij snel erna mag hij naar z’n mama toe en kan mama haar kleine knulletje eens goed bewonderen samen met papa. Wat een geluk, het straalt van ze af. De opluchting, de blijdschap en de liefde is duidelijk te zien in de gezichten van de kersverse papa en mama. Wat een mooie ontlading en geboorte van een lief gezin. Mama wordt nog gehecht en ondertussen wordt volop genoten van het mooie ventje.

De gynaecoloog komt nog even napraten en vertelt o.a. ook dat de baarmoeder helemaal stil was komen te liggen en de mama het heel fantastisch heeft gedaan door het ventje er zelf (met wat hulp) er tóch uit te krijgen.

Rond kwart voor vijf vraagt de papa of hij even met z’n zoon mag zitten. De kleine wordt in zijn armen gelegd en wát zit hij te genieten van zijn zoon zeg, hij heet hem welkom op de wereld en zegt hem dat hij blij is hem eindelijk te zien! Op een gegeven moment legt hij zijn hoofd naar achter, sluit hij zijn ogen en heeft een compleet gelukzalige glimlach op zijn gezicht. Mooi om te zien.

We worden door de verpleging voorzien van een heerlijk glaasje drinken en een beschuitje met muisjes. De mama heeft al echt trek en krijgt ook lekkere boterhammen.

Na een uur/anderhalf uur komen opa, broer, schoonzus, klein neefje en ook andere opa en oma langs om het mooie mannetje te bewonderen. Ze blijven allemaal eventjes en gaan dan huiswaarts.

Ook voor mij is het dan tijd om afscheid te nemen van een dolgelukkig gezin. Het mooie mannetje is terecht gekomen in een warm nest en het zal hem aan niets ontbreken.

Lieve mama en papa, ik vond het een eer om bij de geboorte van jullie ventje aanwezig te mogen zijn. Hij is in een warm nest terecht gekomen. Ik wens jullie dan ook een prachtig mooi leven en veel liefde en geluk toe met elkaar en met de familie.

Liefs, Agnes.

 

160521 Promotie met watermerk001

160521 Promotie met watermerk002

160521 Promotie met watermerk003

160521 Promotie met watermerk005

160521 Promotie met watermerk004

 

160521 Promotie met watermerk006

160521 Promotie met watermerk008

160521 Promotie met watermerk007

160521 Promotie met watermerk009

160521 Promotie met watermerk011

160521 Promotie met watermerk010

160521 Promotie met watermerk012

160521 Promotie met watermerk014

160521 Promotie met watermerk013

160521 Promotie met watermerk016

160521 Promotie met watermerk015

160521 Promotie met watermerk017

160521 Promotie met watermerk018

160521 Promotie met watermerk020

160521 Promotie met watermerk019a

160521 Promotie met watermerk019

160521 Promotie met watermerk021

160521 Promotie met watermerk021a

160521 Promotie met watermerk022

160521 Promotie met watermerk024

 

160521 Promotie met watermerk023

160521 Promotie met watermerk026

160521 Promotie met watermerk025

160521 Promotie met watermerk027

160521 Promotie met watermerk029

160521 Promotie met watermerk028

160521 Promotie met watermerk031

160521 Promotie met watermerk030

160521 Promotie met watermerk033

160521 Promotie met watermerk032

160521 Promotie met watermerk035

160521 Promotie met watermerk034

160521 Promotie met watermerk037

160521 Promotie met watermerk036

160521 Promotie met watermerk038

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on LinkedIn

Geplaatst in Blog